கலர் வாங்கியும்… எம். சங்கர்

ஜனகராஜ்  வெளிநாட்டு தயாரிப்பான   விலை உயர்ந்த கலர் டை பாட்டிலை திறந்தார்.  கிளவுஸ் அணிந்து கொண்டு முடிகளைப் பிரித்து கம்பிகளில் பூசத் தொடங்கினார். 

“போதுங்க” செல்லமாகக் கடிந்து கொண்டாள் மனைவி கோமதி. “எத்தனை பணம் செலவாகுது , நேரம் வீணாகுது , பேரக்குழந்தை பிறந்தாச்சு ,      இப்போ இதெல்லாம் தேவைதானா”  என்றாள்.

”மனசு இளமையா இருக்கணும்னு சொல்றோம் , தோற்றமும் இளமையா இருக்க வேண்டாமா?”  சிரித்துக் கொண்டே கிருதா , மீசையை மறக்காமல் டை அடித்தார் .  புருவத்தைக்கூட விட்டுவைக்கவில்லை.

குளித்து டிபன் சாப்பிடும்போது , தொடர்ந்தார் , “வீட்டை விட்டு வெளில இறங்கினாலே டார்ச்சர்தான் . பெரிசுன்னு கூப்பிடாத குறைதான் . ஏளனமா லுக் விடறது , நக்கல்ஸ் , கிண்டல் அடிக்கறது ,  இப்பல்லாம் வயசை பார்த்து ஏமாத்தவும் ஆரம்பிச்சுட்டாங்க..”

கோமதி கொண்டு வந்த சட்டையைப் பார்த்துவிட்டு , “அரை கை சட்டை , இது வேண்டாம் , நீல கட்டம் போட்ட முழு கை சட்டை குடு”  என்றார். முதியோர் உதவி மையம் , வாட்ஸ் அப் க்ரூப்புகளிலிருந்து தூர ஓடுபவர்.

அவசரமாக பஸ் பிடித்து ரயில் நிலையத்துக்கு சென்ற அவர் , கவுன்டரில் தாழ்ந்த குரலில்  “கோயம்புத்தூருக்கு சீனியர் சிட்டிசன் டிக்கட் குடுங்க” என்றவர்,   ‘டை அடிச்சுக்க பணம் தாராளமா செலவழிப்பீங்க , ரயில்ல மட்டும் கன்செஷன் டிக்கட், அதை வாங்க தனி க்யூ கேக்குது’   என்று  கவுன்டர் பெண் முணுமுணுப்பதைக் கவனிக்கத் தவறவில்லை. கோபத்தில் பாக்கி சில்லறை வாங்க மறந்தது கோயம்புத்தூரில் ஞாபகம் வந்தது.    

*****